Helft minder café’s

Volgens cijfers van de federale overheidsdienst Financiën is het zeer slecht gesteld met het aantal cafés in Vlaanderen. Iets dat al algemeen gekend was maar in een uitgebreide bijlage van zaterdag 10 november laatstleden heeft dagblad Het Nieuwsblad verschillende cijfers en opinies over meer dan 5 pagina’s samen gebracht. In 22 jaar tijd ging het aantal cafés in ons land van 29.860 naar 14.920. Daarbij gaat het hem dan vooral over de echte dorpscafé’s. Het café waar iedereen , iedereen kent en waar niet gezeurd wordt over een kassa laat staan een witte kassa. Er komen weliswaar nieuwe cafés bij of bestaande worden overgenomen en krijgen een nieuwe bestemming. Maar bijkomende cafés kunnen het verlies niet compenseren. Midden de jaren ’90 waren er nog bijna 3 cafés per 1000 inwoners in België nu is dat minder dan 1,3 per 100 inwoners volgens de FOD Economie. Een overzichtskaart in Het Nieuwsblad ,toont duidelijk aan welke gemeenten het minst cafés per 1000 inwoners heeft . Vooral de streek onder Mechelen net boven de taalgrens doet het heel slecht. Wemmel,Kraainem,Drogenbos,Tervuren, Bertem, Hoeilaart, zijn ondermeer gemeenten waar er minder dan 1 café op duizend inwoners overblijft. Residentiële slaapsteden in de buurt vanBbrussel zou één van de oorzaken kunnen zijn maar wat dan gezegd van Limburg waar ook heet wat gemeenten zijn met minder dan 1 café op duizend inwoners . West-Vlaanderen en in het bgijzonder de uithoek van het Heuvelland is dan weer goed bedeeld met cafés.
Omzetstijging
Volgens het FOD economie ging nochtans de omzet van drankgelegenheden tussen 2008 en 2016 met 35 procent omhoog. Matthias De Caluwe van Horeca Vlaanderen weet die cijfers echter te relativeren. “Omzet cijfers zijn maar cijfers. Er is de inflatie, de hogere drankprijzen, en als er één café verdwijnt dat stijgt de omzet van de nabijgelegen cafés. Maar de exploitatie kosten zijn gestegen terwijl de winstmarges daalden. Faillissement cijfers tonen aan dat cafés vijf keer zo vlug failliet gaan als de gemiddelde Belgische zelfstandige. Een triestige trend die niet stopt. In de eerste zeven maanden van dit jaar gingen er 185 drinkgelegenheden failliet wat ongeveer één per dag is. Uit alle hoeken wordt naar de reden van het groot aantal stopzettingen gekeken. Is het de witte kassa? Neen want veel van de dorpscafés hebben die niet. Uit een andere hoek wordt verwezen naar de hoge loonkost, maar die is er meestal ook niet. Familie uit eerste lijn springt nog vaak bij. Het rookverbod dan maar op tafel gooien of de steeds strengere alcoholcontroles. De HACCP normen? Brouwerijen die meer bezorgd zijn over hun vastgoedportefeuille dan om de verkoop van (te duur) bier en steeds meer met hun monopolie zwaaien? En dan nog de concurrentie. Het dorpscafé werd plots een biercafé met meer dan dertig soorten bier, in de achterkeuken waar vroeger een hesp ging te drogen staat nu plots een semi professionele keuken voor hapjes, tapas, croque of spaghetti maar vraag er geen gekookt ei. Bijkomende concurrentie is er van de gelegenheidscafés of popup’s. Kantines zijn ook vaak rechtstreekse concurrenten . In de kantine van het buurthuis is het vaak goedkoper drinken dan in een café, tijdens evenementen krijgt de lokale horeca vaak het deksel op de neus van één of ander evenementen bureau. Dat is dan weer de taak van de lokale besturen. Culinaire stadsfestivals zijn leuk om de bezoeker kennis te laten met wat de plaatselijke horeca in zijn mars heeft maar waarom geen kroegentocht door de stad of het dorp waardoor de bezoekers de sfeer van het etablissement kunnen opsnuiven in plaats van aan te schuiven aan een tentje. Een open-café-dag nu het hier en daar nog kan.